Παγκόσμιο Κύπελλο: Power Rankings #2

9 Ιουνίου 2014 § 9 Σχόλια

Έπειτα από μήνες σκληρής δουλειάς και παρακολούθησης εκατοντάδων αγώνων, έπειτα από ξενύχτια μπροστά στην οθόνη συζητώντας, αναλύοντας και πίνοντας τον έναν καφέ μετά τον άλλον για να βαστάξουμε, και αφού πραγματοποιήσαμε ένα νοητό πρωτάθλημα ανάμεσα στις 32 ομάδες του Μουντιάλ, σας τις παρουσιάζουμε με σειρά δυναμικότητας. Ακολουθεί το δεύτερο από τα τρία μέρη του αφιερώματός μας, με τις ομάδες που βρέθηκαν από την 21η μέχρι την 11η θέση.

21. Ιαπωνία

Οι πρωταθλητές Ασίας βρίσκονται ίσως στην καλύτερη φάση της ιστορίας τους, με δεδομένο βέβαια ότι δεν υπήρξαν ποτέ σε καμία πολύ φοβερή φάση. Έχουν ενδιαφέρουσα ενδεκάδα, με παίκτες που αγωνίζονται σε μεσαίες και μεγάλες ομάδες της Ευρώπης (Χόντα στη Μίλαν, Καγκάουα στη Γιουνάιτεντ, Ναγκατόμο στην Ιντερ) και έχουν και τον Αλμπέρτο Τζακερόνι στον πάγκο, ο οποίος είναι μεγάλος γκουρού και τον σεβόμαστε. Οχι μόνο εμείς. Στην Ιαπωνία χάρισαν ένα καινούριο παρατσούκλι στην ομάδα: Zaccheroni Japan. Ή, πιο απλά, Zac Japan. Υπέροχο, ε; Δεν αναμένεται να κάνουν καμία τεράστια υπέρβαση αλλά θα είναι μια κανονικά αξιοπρεπής ομάδα και όχι απλώς κάτι εξωτικοί τύποι που κοίτα να δεις, παίζουν καλούτσικη μπάλα. Μας προβληματίζει βέβαια η αφέλειά τους να κλείσουν φιλικό με την Κύπρο για να πάρουν μια γεύση από Ελλάδα εν όψει του μεταξύ μας παιχνιδιού. Κάτι πάει λάθος στο τμήμα σκάουτινγκ.

20. ΗΠΑ

Το λέμε εδώ και χρόνια χωρίς να το εννοούμε: οι αμερικάνοι έχουν κάνει βήματα προόδου στο ποδόσφαιρο. Πλέον το εννοούμε. Το MLS εξελίσσεται σε ένα ενδιαφέρον πρωτάθλημα και η εθνική τους ομάδα δεν είναι απλά αυτό το μερικοί καλοί αθλητές που δεν κατάφεραν να κάνουν καριέρα στο ράγκμπι ή στη μουσική – για σένα ήταν αυτό Αλέξι Λάλας. Όλα αυτά θα ήταν πολύ ωραία αν ο ομοσπονδιακός προπονητής των ΗΠΑ, ο γνωστός σε όλους μας Γιούργκεν Κλίνσμαν, δεν διέπραττε ύβρη αφήνοντας εκτός ομάδας τον Λάντον Ντόνοβαν. Η αψυχολόγητη επιλογή του γερμανού κόουτς κλόνισε την εμπιστοσύνη των αμερικάνων στην ομάδα τους, κλόνισε επίσης όλους εμάς που περιμέναμε να δούμε σε ένα τέταρτο Μουντιάλ τον 32χρονο Λάντον και, τέλος, κλόνισε ακόμα και τον ίδιο τον Ντόνοβαν που τόσα χρόνια δούλευε μόνος του για το κύρος της εθνικής του, ζώντας κυριολεκτικά για αυτήν και οδεύοντας ολοταχώς για την πρώτη θέση σε διεθνείς συμμετοχές: από όλες τις χώρες, όλων των εποχών. Η ιστορία όμως γράφεται από τους παρόντες, οι οποίοι θα βρεθούν σε έναν όμιλο με Γερμανία, Πορτογαλία και Γκάνα. Και χωρίς τον Ντόνοβαν.

19. Ρωσία

Εδώ συμβαίνει το απίθενο: όλοι οι Ρώσοι διεθνείς αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της χώρας τους. Ασφαλώς εντυπωσιακό. Κάποιοι από αυτούς (Κερζακόφ, Ντενίσοφ, Φαϊζούλιν κ.ά.) θυμίζουν εκείνη τη Ρωσία που θα κατακτούσε τα πάντα στο Euro του 2008 (τελικά έφτασε μέχρι τον ημιτελικό) αλλά για κακή τύχη όλων μας, ανάμεσά τους δεν είναι ο Αντρέι Αρσάβιν, τα χνώτα του οποίου δεν ταίριαζαν με αυτά του μεγάλου αφεντικού: του Φάμπιο Καπέλο. Ο εύκολος όμιλός της θα την βοηθήσει αρκετά να πάρει τα πάνω της, να βρει ρυθμό και μαζί κάποια ίχνη αυτοπεποίθησης – την χρειάζονται την αυτοπεποίθηση οι Ρώσοι γιατί συχνά τους τρώει η εσωστρέφεια. Ειδικά τώρα, με όλο τον κόσμο να τους δείχνει αυστηρά λόγω της εξωτερικής τους πολιτικής. Κατά τ’ άλλα είναι μια καλή ευκαιρία να ρίξουμε άλλη μια ματιά στον Άλαν Τζαγκόεφ μήπως και πειστούμε ότι διαθέτει έστω και λίγα από τα χαρίσματα για τα οποία διαφημίζεται εδώ και μια τετραετία. Τέλος, κρίμα που από τους αδερφούς Μπερεζούσκι θα καμαρώσουμε μόνο τον Βασίλι, καθώς ο Αλεξέι έμεινε εκτός αποστολής.

18. Ακτή Ελεφαντοστού

Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία της χρυσής γενιάς της Ακτής να κάνει κάτι περισσότερο από το τίποτα που έχει κάνει μέχρι σήμερα – ναι, είχε κακές κληρώσεις στα προηγούμενα Μουντιάλ αλλά τι να κάνουμε; Έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Είναι, πάντως, άπαντες παρόντες. Ο Ντιντιέ Ντρογκμπά, οι αδερφοί Τουρέ, ο Καλού, ο Ζερβίνιο, ο Ζοκορά. Είναι όλοι παρόντες αλλά μήπως πλέον είναι αργά; Οι 30άρηδες «ελέφαντες» απέτυχαν στο περυσινό Κόπα Άφρικα, έχουν χάσει το πλεονέκτημα του να θεωρούνται ισχυροί και ακουμπάνε στο όριο: βγαίνουμε στην σύνταξη ή δημιουργούμε μια συναρπαστική ιστορία; Στον πάγκο θα βρίσκεται ο παλιός γάλλος διεθνής Σαμπρί Λαμουσί, τον οποίο θυμόμαστε πολύ καλά από τα χρόνια του στο γαλλικό πρωτάθλημα αλλά και στην Πάρμα και την Ίντερ. Δεν έχει πάντως καμία προηγούμενη εμπειρία ως προπονητής, καθώς αυτή είναι η πρώτη του αποστολή. Τολμηρή επιλογή. Από τα πιο νέα παιδιά της ομάδας ρίξτε μια ματιά στον Βίλφριντ Μπονί, ο οποίος το περασμένο καλοκαίρι κόστισε μια περιουσία στην Σουόνσι, κάνοντας μια αξιοπρεπέστατη πρώτη σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ, πετυχαίνοντας 16 γκολ.

17. Ελβετία

Το 2006 κατάφερε να παίξει νοκ άουτ αλλά κατάφερε επίσης να μην σκοράρει ούτε όταν το παιχνίδι έφτασε στα πέναλτι. Ναι, δεν έβαλε κανένα. Έχασε 3-0 στα πέναλτι, για όνομα του Θεού. Το 2010 κέρδισε την Ισπανία στην πρεμιέρα αλλά δεν πέρασε από τον όμιλο, μένοντας στην ισοπαλία με την Ονδούρα την τελευταία αγωνιστική. Γενικώς είναι μια ομάδα ικανή ούτε για το καλύτερο ούτε για το χειρότερο. Είναι ικανή μόνο για το μέτριο. Αυτό το μαρτυρικό μέτριο που (συχνά το νιώθουμε και για την Ελλάδα) δεν σε αφήνει να χαρείς το γεγονός ότι δεν είσαι κακός. Στο ρόστερ της συναντάμε διάφορες γνωστές φάτσες: τον Σεντέρος και τον Τζουρού που δεν παίζουν πια στην Άρσεναλ αλλά στην Βαλένθια και το Αμβούργο, τον Μπαρνέτα της Φρανκφούρτης, τον Τζεμαΐλι και τον Ινλέρ της Νάπολη, τον Λιχστάινερ της Γιουβέντους, τον Σακίρι της Μπάγερν – κοίτα που ο Σερντάν Σακίρι έγινε τελικά εθνικός σταρ. Στην επίθεση βέβαια δεν υπάρχει πια ο Αλεξάντερ Φράι που σταμάτησε το ποδόσφαιρο και έτσι το κρυφό χαρτί της ομάδας για μπροστά είναι ο 21χρονος Γιόσιπ Ντρίμιτς, ο οποίος έπειτα από μια εντυπωσιακή χρονιά στη Νυρεμβέργη μεταγράφηκε στην Λεβερκούσεν. Φυσικά στον πάγκο θα κάθεται ο 65χρονος Ότμαρ Χίτσφελντ, περήφανος για την δημιουργία αυτής της, τελικά, πολύ αξιόλογης ομάδας.

16. Μεξικό

Όχι πια σεξ, μόνο φίλοι: σε κάθε Μουντιάλ υπάρχει ο γραφικός προπονητής που θα κόψει το σεξ απ’ τους ποδοσφαιριστές του και αυτή τη φορά την πλήρωσαν οι μεξικάνοι. Ο Μιγκέλ Ερέρα ήταν απόλυτος στις δηλώσεις του, σε αντίθεση, πάντως, με τον Σκολάρι, ο οποίος είπε ότι οι βραζιλιάνοι μπορούν φυσικά να κάνουν σεξ αλλά μόνο απλά πράγματα, όχι τρέλες. Εκτός από το σεξ, από την αποστολή του Μεξικού θα λείπει και ένας άνθρωπος που τις περασμένες δεκαετίες μας χάρισε μερικές πολύ σπάνιες στιγμές. Ο λόγος για τον μυθικό Κουατεμόκ Μπλάνκο, αγαπημένο σε όλο τον κόσμο χάρη στην πατέντα του «bunny hop». Ο Μπλάνκο παίζει ακόμα μπάλα στα 41 του αλλά αποχαιρέτησε την εθνική του ομάδα στο προ ημερών φιλικό παιχνίδι κόντρα στο Ισραήλ, εισπράττοντας ένα standing ovation από το Στάδιο Αζτέκα που ήταν όλο δικό του. Κατά τ’ άλλα, η ιστορία είναι γνωστή. Κάθε φορά το Μεξικό θα φτάσει στους 16 και τότε θα αποκλειστεί. Έχει γίνει το ίδιο στα τελευταία πέντε Μουντιάλ. Φοβερό; Φοβερό. Στα προκριματικά βέβαια δεν φάνηκαν και πολύ στα καλά τους. Χρειάστηκαν το έξτρα μπόνους διηπειρωτικό νοκ άουτ της τελευταίας στιγμής με την Νέα Ζηλανδία για να βρεθούν στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Αλλά πιστεύουμε ότι θα βρουν έναν τρόπο να μας εντυπωσιάσουν και με την εξωτική τους αύρα να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι βλέπουμε κάτι ωραίο – μέχρι που θα σταματήσουν να το πιστεύουν οι ίδιοι και το Μουντιάλ θα τελειώσει άδοξα. Στην άμυνα υπάρχουν οι παλιοσειρές Μάρκες και Σαλσίδο, υπάρχει ακόμα ο Αντρές Γκουαρδάδο, πιο μπροστά συναντάμε τον Έκτορ Ερέρα της Πόρτο που θεωρείται κάτι σαν το next big thing του μεξικάνικου ποδοσφαίρου, καθώς και τους Τζιοβάνι ντος Σάντος, Περάλτα και Τσιτσαρίτο. Όχι και (πολύ) άσχημα.

15. Κροατία

Δεν έχει την αλητεία και την μαγκιά του 1998, ούτε καν την αύρα της επόμενης γενιάς με τον Σλάβεν Μπίλιτς (και την κιθάρα του και το σκουλαρίκι του) στον πάγκο της. Αλλά είναι καλή. Πλήρης σε όλες τις θέσεις. Σκληρή και συμπαγής. Δεν θα την δούμε να παίζει καμιά απίστευτη μπάλα, δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Αλλά άντε νίκα την. Για να φτάσουν μέχρι τη Βραζιλίαοι Κροάτες ζορίστηκαν αρκετά και για να προκριθούν χρειάστηκαν αγώνα μπαράζ με την Ισλανδία. Από το ρόστερ της ξεχωρίζουν οι γνωστοί Μόντριτς, Μάτζουκιτς, Ράκιτιτς, Σρνα ενώ εκεί θα βρίσκονται και οι Πράνιτς και Σίντεφελντ. Στον πάγκο θα κάθεται ο παλιός διεθνής Νίκο Κόβατς με βοηθό τον αδερφό του και επίσης παλιό διεθνή Ρόμπερτ Κόβατς, ενώ πρόεδρος της ομοσπονδίας της Κροατίας είναι ο Νταβόρ Σούκερ – αν τον πάρει πουθενά το μάτι σας, δεν θα είναι απλός τουρίστας. Η Κροατία δίνει την αίσθηση ότι ξέρει τι να κάνει και πώς να το κάνει. Και μπορεί τελικά κάτι να κάνει, αν όχι ό,τι έκανε το 1998, τουλάχιστον κάτι που δεν έκανε το 2002 και το 2006, όταν και απέτυχε να προκριθεί απ’ τους ομίλους.

14. Γκάνα

Ας δεχτούμε ότι οι Θεοί του ποδοσφαίρου υπάρχουν. Η Γκάνα θυσιάστηκε ώστε να υπάρξει η ωραιότερη φάση του προηγούμενου μουντιάλ, όταν το χέρι του Σουάρες της στέρησε τη νίκη στο τελευταίο λεπτό της παράτασης με την Ουρουγουάη, με τον Γκίαν να αστοχεί στο πέναλτι και την χώρα του να αποκλείεται λίγα λεπτά αργότερα με το αλά Πανένκα χτύπημα του Ουάσινγκτον Σεμπαστιάν «Λόκο» Αμπρέου. Τώρα περιμένει τα ρέστα, μια ηθική δικαίωση, να την πάρουν απ’ το χέρι οι Θεοί του ποδοσφαίρου και να την στείλουν, ας πούμε, μέχρι τους οκτώ. Αν πάντως αποδειχτεί ότι οι Θεοί του ποδοσφαίρου δεν υπάρχουν, τότε η Γκάνα θα αρκεστεί στις δικές της δυνάμεις, οι οποίες ευτυχώς δεν είναι λίγες. Είναι η πιο σταθερή και πιο σοβαρή ομάδα από την Αφρική εδώ και χρόνια, με εξαιρετική γνώση τέτοιων διοργανώσεων. Υπάρχει ο πληθωρικός Κέβιν-Πρινς Μπόατενγκ, ο Ασαμόα της Γιουβέντους, ο Μουντάρι και οι αδερφοί Αγιού, ο Γκίαν (βλέπε Θεοί του ποδοσφαίρου) και ο Μικαέλ Εσιέν στο τελευταίο (;) τουρνουά της καριέρας του. Στην Γκάνα λέμε ναι.

13. Αγγλία

Πάνω που οι Άγγλοι (ίσως για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χιλιάδες χρόνια) είχαν πειστεί ότι φέτος δεν είναι η χρονιά τους, η πρόκληση της συνομωσιολογίας αποδείχτηκε πανίσχυρη. Και οι γνωστές γραφικές φιγούρες έκαναν την εμφάνισή τους λέγοντας ότι το 1966, την χρονιά δηλαδή που η Αγγλία πανηγύρισε το Παγκόσμιο Κύπελλο, είχαν επίσης συμβεί τα εξής: η Ρεάλ είχε κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ, η Ατλέτικο το πρωτάθλημα Ισπανίας, η Φούλαμ είχε υποβιβαστεί από την Πρέμιερ Λιγκ και η Αυστρία είχε κερδίσει στην Γιουροβίσιον. Δηλαδή και να θέλεις να μην πιστέψεις στο Αγγλικό θαύμα δεν μπορείς. Μέχρι ίσως που ρίχνεις μια ματιά στην ομάδα που θα κατεβάσουν στην Βραζιλία. Όχι ότι είναι κακή, αλλά όσο να πεις εδώ δεν τα κατάφεραν άλλες φορές, τώρα θα τα καταφέρουν; Με τον Μίλνερ και τον Άνταμ Λαλάνα; Με τον Σμόλινγκ και τον Ρίκι Λάμπερτ; Παρών ο Γουέιν Ρούνεϊ, οι «δεν χωράμε στην ίδια ενδεκάδα» Τζέραρντ και Λάμπαρντ και κάποιοι από την -η αλήθεια να λέγεται- ελπιδοφόρα νέα γενιά: Γουίλσιρ, Τζόουνς, Σο, Τσάμπερλεϊν, Στέρλινγκ, Χέντερσον, Στάριτζ, Γουέλμπεκ. Αλλά όλα αυτά τα ονόματα αποτελούν μια ομάδα που είναι εντάξει, καλή, αλλά όχι μια ομάδα που σηκώνει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ή αλλιώς: πάμε ρε Αγγλία, τρέλανέ μας όλους!

12. Κολομβία

Η Κολομβία αγωνίζεται ξανά στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου μετά το 1998, με συνδετικούς κρίκους ανάμεσα στις δύο ομάδες τον αγέρωχο αρχηγό Μάριο Γιέπες και τον Φαρίντ Μοντραγκόν, που κάποτε σφάζονταν ομάδες και ομάδες για να υπερασπιστεί τις εστίες τους, αλλά πλέον σε ηλικία 42 ετών θα είναι ο γηραιότερος παίκτης του Μουντιάλ. Η επιστροφή των Κολομβιανών γινόταν με τις καλύτερες των προϋποθέσεων: παρά το ασταθές τους ξεκίνημα είχαν κάνει εξαιρετικά προκριματικά, ο μεγάλος τους σταρ Ραδαμέλ Φαλκάο σημείωσε 9 γκολ σε 13 παιχνίδια, υπενθυμίζοντας γιατί είναι ένας από τους πιο «πωρωτικούς» επιθετικούς στον κόσμο και, τέλος, κληρώθηκαν και σε έναν από τους πιο βατούς βαρετούς ομίλους της διοργάνωσης. Είχαν όλα τα φόντα να πρωταγωνιστήσουν με στυλ, θέαμα και φαντασία. Τότε όμως ήρθε το «άστρο» της εθνικής Ελλάδας να ρίξει πάνω τους τη σκιά του. Ο Φαλκάο τραυματίστηκε σοβαρά στις αρχές του έτους, δεν πρόλαβε να επανέλθει και τελικά δεν είναι καν στην αποστολή. Μέσα σε όλο αυτό το χαμό, ο αρχισυντάκτης του Κολομβιανού Esquire έγραψε το επικό: «Η καρδιά λέει πρόκριση. Το μυαλό λέει να είμαι συγκρατημένος. Ο γκέι γείτονάς μου λέει ‘‘Εμένα τι με νοιάζει; Εγώ θα βλέπω Γουίμπλετον’’». Για να μην τους αδικήσουμε πάντως, είναι βέβαιο ότι θα προκριθούν στα νοκ-άουτ, ενώ πέραν του Φαλκάο, διαθέτουν υπερταλαντούχους παίκτες, όπως τον Ροντρίγκεζ της Μονακό, τον Κιντέρο της Πόρτο ή τον Μπάκα της Σεβίλης. Δυστυχώς, αν δεν κάνει την υπέρβαση (μία ή δύο μεγάλες προκρίσεις), η εθνική Κολομβίας θα μας θυμίζει πάντα τον αδικοχαμένο Πάμπλο Εσκομπάρ.

11. Πορτογαλία

Εδώ αρχίζουν και τελειώνουν όλα σε ένα ονοματεπώνυμο: Κριστιάνο Ρονάλντο. Τους Πορτογάλους τους ξέρουμε. Είναι ταλαντούχοι, πιο ώριμοι πια, μπορούν να σταθούν απέναντι σε οποιοδήποτε αντίπαλο χωρίς να αλλάξουν το παιχνίδι τους, αλλά έχουν ταβάνι. Και το ταβάνι αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον οίστρο που θα έχει ή δε θα έχει ο Ρονάλντο, με τις μούτες του, την γκρίνια του, τον «μπουρτζοβλαχισμό» του, τον τρόπο θα είναι «στρωμένο» το μαλλί του ή με τη λάμψη των γραμμώσεών του. Κάπου σε αυτή την εξίσωση συμπεριλαμβάνεται, φυσικά, και το πολυσχιδές ταλέντο του. Η Πορτογαλία μοιάζει να κρέμεται σε μια κλωστή, διότι ο όμιλός της δεν αφήνει περιθώρια για μπλαζέ εμφανίσεις, όπως αυτές που είχε πραγματοποιήσει στους ομίλους του προηγουμένου Μουντιάλ. Α ναι! και σε εκείνους του Euro 2012. Ωχ! τα ίδια έκανε και στα πρόσφατα προκριματικά. Χμμ… Στο συλλογικό ποδοσφαιρικό ασυνείδητο, θα είναι πιο απολαυστικό να γνωρίσουν μια μεγαλειώδη αποτυχία παρά να κατακτήσουν το τρόπαιο. Η εξήγηση για αυτό αρχίζει και τελειώνει σε ένα ονοματεπώνυμο: Κριστιάνο Ρονάλντο.

Το πρώτο μέρος: 32-22

Το τρίτο μέρος: 10-1
_____________________________________________________

* Τα κείμενα για την Κολομβία και την Πορτογαλία είναι γραμμένα από τον έτερο πιλότο j_clark. Να ξέρετε ποιον να βρίσετε αποθεώσετε .

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , , , , ,

§ 9 Responses to Παγκόσμιο Κύπελλο: Power Rankings #2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Παγκόσμιο Κύπελλο: Power Rankings #2 at Οι πτησεις του Μπεργκαμπ.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: