Παγκόσμιο Κύπελλο: Power Rankings #3

11 Ιουνίου 2014 § 5 Σχόλια

Έπειτα από μήνες σκληρής δουλειάς και παρακολούθησης εκατοντάδων αγώνων, έπειτα από ξενύχτια μπροστά στην οθόνη συζητώντας, αναλύοντας και πίνοντας τον έναν καφέ μετά τον άλλον για να βαστάξουμε, και αφού πραγματοποιήσαμε ένα νοητό πρωτάθλημα ανάμεσα στις 32 ομάδες του Μουντιάλ, σας τις παρουσιάζουμε με σειρά δυναμικότητας. Αυτό είναι το τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος, με τις ομάδες από τη δέκατη έως την πρώτη θέση.

10. Χιλή

Με την κληρονομιά του Μαρσέλο Μπιέλσα, τον Αλέξις Σάντσες, τον Μαουρίσιο Ίσλα, τον Εδουάρδο Βάρκγας, διάφορους άλλους ενδιαφέροντες τύπους και τον φοβερό και τρομερό Αρτούρο Βιντάλ, η Χιλή είναι μια πραγματικά καλή ομάδα. Μια πραγματικά καλή ομάδα. Λογικά βέβαια, αν και είναι μια πραγματικά καλή ομάδα, δεν θα περάσει από τον όμιλο με Ισπανία και Ολλανδία και είναι κρίμα γιατί θα μπορούσε να φτάσει (πολύ) ψηλά. Αλλά και μόνο τρία παιχνίδια να παίξει θα είναι αρκετά για να καμαρώσουμε την χώρα με το πιο αλλόκοτο σχήμα σε όλο τον κόσμο, μια ομάδα που παίζει το μοντέρνο της ποδόσφαιρο, με τις αυθεντικές μπαλαδόφατσές της και, το είπαμε ήδη, τον φοβερό και τρομερό Αρτούρο Βιντάλ, ο οποίος μπορεί να έχει ένα κούρεμα που κάνει τον Κριστιάνο Ρονάλντο να αναρωτιέται «τι είναι αυτό καγκούρι;» αλλά που μέσα στο γήπεδο αποδεικνύεται πιο all around και απ’ τον Μάτζικ Τζόνσον.

jupiler-belgium-football-stars

9. Βέλγιο

Το Βέλγιο έρχεται εδώ και δύο χρόνια. Από την αρχή των προκριματικών, στα οποία έκανε πλάκα κερδίζοντας αήττητο την πρόκριση με 8 νίκες, 2ισοπαλίες και 18-4 στη διαφορά τερμάτων. Είναι με διαφορά η συμμετοχή που έχει συζητηθεί περισσότερο -όχι άδικα. Το ρόστερ του θα μπορούσε να ήταν μία μεικτή αστέρων της Πρέμιερ Λιγκ:  ο ήδη «κλασικός» Αζάρ, ο ανυπέρβλητος Κομπανί, ο πλήρης Λουκάκου, ο «άγουρος» Γιανουζάι και ο ανεκδιήγητος Φελαϊνί. Η λίστα μπορεί να συμπληρωθεί με 6-7 πρωτοκλασάτα ονόματα από την Πρέμιερ, αλλά Βέλγους βρίσκουμε και αλλού: στην Ιταλία (Μέρτνενς), τη Γερμανία (Βαν Μπούιτεν), τη Ρωσία (Βίτσελ) και την Ισπανία, εκεί όπου αγωνίζεται ένας από τους πιο φορμαρισμένους τερματοφύλακες στον κόσμο, ο Κουρτουά, για τον οποίο οι φήμες αναφέρουν ότι ακόμα και αν μείνει μονόχειρας μπορεί να βγάζει τα πάντα. Ωστόσο, δεν έχουν αποδείξει το παραμικρό. Μόλις πριν δύο χρόνια, όταν απέτυχαν να προκριθούν από ένα βατό όμιλο στο Euro 2012, ο βελγικός τύπος αποκαλούσε αυτή τη φουρνιά «Luis Vuitton generation» προκειμένου να σχολιάσει τη χαρακτηριστική αδιαφορία τους στα παιχνίδια της εθνικής. Όπως και να έχει, το Βέλγιο έχει χτίσει τόσο hype, όσο πρωτοεμφανιζόμενη indie μπάντα που τα demo της δοξάστηκαν στο pitchfork. Αυτό είναι καλό αν είσαι hipster ποδοσφαιρόφιλος, διότι χωρίς πολλά-πολλά έχεις βρει την ομάδα σου. Είναι όμως τρομερά ενοχλητικό αν είσαι οποιοσδήποτε άλλος. Αυτό το αφόρητο κύμα υποστήριξης του Βελγίου τους έχει κάνει ήδη αντιπαθείς. Και σκεφτείτε ότι αυτό το γράφει ένας άνθρωπος που αγόρασε σε υπαίθρια αγορά της Αμβέρσας έναν ολλανδόφωνο οδηγό για το Μουντιάλ του 1986, δηλαδή για την τελευταία διοργάνωση στην οποία διακρίθηκαν, κατεβάζοντας την καλύτερη ομάδα στην ιστορία τους.

8. Ολλανδία

Φαν Γκάαλ στον πάγκο και πολλά πιτσιρίκια να αγωνίζονται μέσα στο γήπεδο. Ώρα να κρατήσουμε σημειώσεις λοιπόν. Προφανώς τον τόνο θα δώσουν ο Ρόμπεν, που σε σχέση με το Μουντιάλ του 2010 διαθέτει ακόμα πιο μεστό παιχνίδι, και ο Φαν Πέρσι, όμως στα γήπεδα της Βραζιλίας θα δούμε παίκτες που θα μας απασχολήσουν τα επόμενα πολλά χρόνια: ο Μέμφις Ντιπέι, το ταλέντο του οποίο είναι εκκωφαντικό, ο Μπρόυνο Μάρτινς Ίντι, ο «πανταχού παρών» Γιόρντι Κλάσι. Σε αυτούς θα συμπεριλαμβάνονταν και οι Στρότμαν και Κλάασεν, αλλά ατύχησαν λόγω τραυματισμών. Ειδικά η απουσία του Στροτμαν αλλάζει πολύ τις ισορροπίες. Το πρώτο παράσημο τους ήταν η άνετη πρόκριση στα τελικά (9 νίκες, 1 ισοπαλία, 34-5 διαφορά τερμάτων). Το δεύτερο παράσημο θα απονεμηθεί μόνο αν αφήσουν μόνιμα στον πάγκο τον Ντε Γιόνγκ, αυτόν τον κάτι σαν ποδοσφαιριστή που θες να κάνεις διάρροια στα παπούτσια του και να του τα δώσεις να τα φάει. Έχουν βρεθεί σε δύσκολο όμιλο (μακάρι να περνούσαν τρεις), αλλά αν τα καταφέρουν… Φαν Γκαάλ, πιτσιρίκια, ενθουσιασμός, κάτι μας θυμίζουν όλα αυτά. Άγιαξ του ’90 το λένε.

France vs Netherlands

7. Γαλλία

Σε μία ακόμη διοργάνωση οι Γάλλοι κατεβαίνουν κάπως μπερδεμένοι και χωρίς σαφείς στόχους ή φιλοδοξίες. Εξάλλου, βρίσκονται σε μεταβατική περίοδο, με αποτέλεσμα η επιτυχής προσαρμογή των νέων να κοστίζει προκρίσεις και καλές παρουσίες. Αυτά τα γενικόλογα ίσχυαν μέχρι πριν από δέκα μέρες, όταν κανείς δεν φανταζόταν ότι ο Ριμπερί θα έμενε εκτός λόγω τραυματισμού. Η απουσία του αλλάζει τα δεδομένα, αλλά για κάποιο λόγο θαρρείς ότι είναι από εκείνες τις αναποδιές που συσπειρώνουν. Η νέα φουρνιά οφείλει να βγει μπροστά. Ήρθε η ώρα ο Πογκμπά να γίνει ο παίκτης που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στη διοργάνωση. Δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι στο φετινό Μουντιάλ και η Γαλλία έχει την τύχη να διαθέτει έναν από αυτούς. Το ρόστερ αποτελείται κυρίως από την πολυπληθή λεγεώνα που αγωνίζεται στην Πρέμιερ. Παρόλα αυτά, οι ενδιαφέρουσες περιπτώσεις αγωνίζονται άλλου. Ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγονται ο Μπενζεμά, που χρωστάει ένα μεγάλο τουρνουά, ο -γνωστός και ως νέος Ριμπερί- Γκριεζμάν της Σοσιεδάδ, ο Βαράν της Ρεάλ, η δύναμη της φύσης Μανγκαλά (Πόρτο) και φυσικά ο Πογμπά (Γιουβέντους), για χάρη του οποίου αξίζει να δεις όλα τα παιχνίδια της Γαλλίας. Ευτυχώς, ο όμιλος είναι στα μέτρα τους και έτσι θα αποφύγουν ομαδικές και χρόνιες ψυχοθεραπείες, διαγράφοντας ταυτόχρονα το στραπάτσο του 2010. Θα φορέσουν τις κλασάτες εμφανίσεις τους, θα παίξουν όμορφα με υποδεέστερους αντιπάλους, αλλά θα φανούν ανεπαρκείς μπροστά στα μεγαθήρια. Βρίσκονται όμως ακόμα στην αρχή.

6. Ουρουγουάη

Κατεβαίνει ως κάτοχος του Κόπα Αμέρικα και ως τέταρτη του τελευταίου Μουντιάλ άρα αξίζει εξ ορισμού το σεβασμό μας. Ωστόσο, αυτά τα πέτυχε τρία και τέσσερα χρόνια πριν, ενώ ακόμα και η αξιοπρεπής παρουσία της στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών (4η θέση) δεν αποτελεί ασφαλές κριτήριο για πάρα πολλούς λόγους, αλλά κυρίως για αυτόν: τότε διέθετε τον Λουίς Σουάρες υγιή.  Ο πρόσφατος τραυματισμός του και η κατάσταση στην οποία θα επανέλθει (αν επανέλθει) αλλάζουν το δεδομένα. Με τον Σουάρεζ υγιή να μπήγει τα δόντια του γερά μέσα στην απόλυτη ουσία του ποδοσφαίρου, η Ουρουγουάη θα είχε τα καύσιμα για να περάσει (ή έστω να αποκλειστεί αφήνοντας όμως τα κόκαλά της) από έναν πολύ δύσκολο όμιλο και να συνεχίσει μέχρι να βρεθεί κάποιος αντίπαλος πιο σκληρός από αυτή. Με εκείνον όμως στον πάγκο, οι υπόλοιποι εντός του γηπέδου θα μοιάζουν κάπως λειψοί –κι ας μην είναι. Παρόλα αυτά, δεν θα πέσουν αμαχητί. Δηλαδή πώς θα συμβεί αυτό; Δες τους Άγγλους για παράδειγμα. Έτοιμοι να λιποθυμήσουν από τη ζέστη και την υγρασία. Τους βλέπουν και κάτι τύποι σαν τον Γοδίν και τον Ρίος και γελάνε. Ο Λουγκάνο θα είναι ο μέντορας (αλλά μέχρι εκεί, διότι αγωνιστικά έχει πολλά θέματα), ο Φορλάν ο πνευματικός ηγέτης και ελπίζουμε ο Καβάνι να ξαναγίνει για ένα μήνα εκείνος ο παίκτης που έκανε κάποτε ολόκληρο το Σαν Πάολο να παραληρεί.

tumblr_inline_n17ps84R6B1qevbd8 (1)

5. Ιταλία

Βλέπεις αγώνα της Ιταλίας, πίνεις την μπίρα σου και λες: «Ρε, το ξέρετε ότι σχεδόν όλη η εθνική αγωνίζεται στη Σέριε Α;» και αρχίζει μια κουβέντα για το πόσο έχει πέσει το ιταλικό ποδόσφαιρο, για τους δήθεν κοσμοπολίτες Ιταλούς, θυμάστε τον Τάκολα του ΠΑΟΚ, το χέρι του και άλλα τέτοια όμορφα. Στο μεταξύ δεν έχει γίνει ούτε φάση στον αγώνα, η μπάλα βρίσκεται μόνιμα κάπου στο κέντρο του γηπέδου, σε σημεία άκυρα για την ανάπτυξη του παιχνιδιού. Τέλος πάντων, με μπόλικο αέρα από τα προκριματικά (6 νίκες, 4 ισοπαλίες) η Ιταλία συμμετέχει σε έναν όμιλο αμφίρροπο και σφιχτό, γεγονός που της επιτρέπει να κάνει τις γνωστές μαγγανείες της και να προκριθεί χωρίς κανείς να καταλάβει πώς. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα ήταν άδικο για τους συγκεκριμένους παίκτες. Αν και δεν γεμίζει στο μάτι, η ομάδα αυτή μοιάζει ικανή να μπορεί να κερδίσει αυτό που θέλει τουλάχιστον στη φάση των ομίλων. Η  αμυντική τριάδα της Γιουβέντους (Κιελίνι, Μπονούτσι, Μπαρτζάλι) εγγυάται σταθερότητα και σκληράδα. Ο Αντρέα Πίρλο θα ενσαρκώσει όλες τις αρετές ενός σπουδαίου οργανωτή και ενός υπέροχου ηγέτη. Και ο Μάριο Μπαλοτέλι θα είναι ο Μάριο Μπολοτέλι. Καμία από τις υπόλοιπες ομάδες του ομίλου δεν τα διαθέτει όλα αυτά.

4. Αργεντινή

Ναι, υπάρχει ο Αγουέρο, ο Ιγκουαΐν, ο Ντι Μαρία, ο Ροντρίγκεζ, ο Λαβέτσι, ο Μαστσεράνο, Μπονέγκα, ο Ντεμικέλις και ο Ζαμπαλέτα. Ναι, τερμάτισαν πρώτοι στα προκριματικά. Ναι, και μόνο το γεγονός ότι το Μουντιάλ διεξάγεται στην έδρα της μισητής αντιπάλου, Βραζιλίας, θα δώσει ένα επιπλέον κίνητρο για επιτυχία. Κάπου εδώ όμως τελειώνουν οι βεβαιότητες και αρχίζει αυτή η παράξενη, περίπλοκη, αλλόκοτη και αγχώδης σχέση του Μέσι με την εθνική Αργεντινής. Όσο σκληρό και αν ακούγεται, ο Μέσι αξίζει να δει το άγαλμά του έξω από κάθε γήπεδο σε αυτό τον πλανήτη, όχι όμως σε εκείνα που βρίσκονται στη γενέτειρα του. Είναι ο καλύτερος των τελευταίων πολλών δεκαετιών. Είναι ένας παίκτης ορόσημο για την ιστορία του ποδοσφαίρου. Με την κατάκτηση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου θα γίνει ο απόλυτος, θα αναφέρεται δυνατά και στεντόρεια το όνομα του πάνω από αυτά του Πελέ και του Μαραντόνα. Έχει ακόμα μπροστά του μια δυο ευκαιρίες ακόμα για να το πετύχει. Στα αγωνιστικά, η Αργεντινή θα κάνει παρέλαση στους ομίλους σημειώνοντας πολλά γκολ. Μερικά από αυτά θα μας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό. Αν ατσαλώσει τον κάπως ευαίσθητο ψυχισμό της, θα έχει μεγάλη τύχη στη συνέχεια.

neymar-alves-marcelo-instagram

3. Βραζιλία

Ας το εξομολογηθούμε τώρα, στην αρχή του Μουντιάλ, και να φύγει από πάνω μας: δεν μας πείθουν. Αν μάλιστα δεν φιλοξενούσαν τη διοργάνωση, θα αμφιβάλλαμε ακόμα και για την παρουσία τους στην τετράδα. Σαφής εικόνα δεν υπάρχει, αφού δεν έδωσαν προκριματικά. Τα φιλικά είναι ωραία για να ξεμουδιάζεις, να βρίσκεις ρυθμό, όμως, συγγνώμη, με τα φιλικά δεν πήδηξε κανείς. Το δε Κύπελλο Συνομοσπονδιών είναι τόσο αξιόπιστο για συμπεράσματα όσο και οι ελληνικές αθλητικές εφημερίδες την περίοδο των μεταγραφών. Μοιάζει παράδοξο, τα κόκαλα του Σώκρατες θα τρίζουν, ο Ζίκο θα κουνά το κεφάλι του απογοητευμένος, ο Ρονάλντο θα τρώει δύο τούρτες σοκολάτα για να πνίξει τη θλίψη του, αλλά η πιο γεμάτη γραμμή των Βραζιλιάνων είναι αυτή της άμυνας. Αλήθεια, πώς τα κατάφεραν έτσι οι Βραζιλιάνοι και στο Μουντιάλ που διεξάγεται στη χώρα τους διαθέτουν την καλύτερη αμυντική τετράδα της διοργάνωσης (Σίλβα, Λουίς, Άλβεζ, Μαρσέλο); Στην επίθεση δεσπόζει ο Νειμάρ, που καλείται μάλλον πρόωρα να φορτωθεί στους ώμους του τις ευθύνες του ηγέτη. Μαζί του είναι οι Φρεντ και Χούλκ. Και στα χαφ, κύριε; Στα χαφ (ω ναι! στα χαφ) παρατηρείται λειψανδρία: Ραμίρεζ, Γκουστάβο, Φερναντίνιο, Ουίλιαν και Όσκαρ θα τραβήξουν κουπί. Όσο αντέχουν, οι Βραζιλιάνοι θα έχουν τύχη. Και όσο έχουν τύχη, θα διασκεδάζουμε όλοι.

2. Ισπανία

Εν ενεργεία πρωταθλητές Ευρώπης και κόσμου και παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στην αρχή μιας μεταβατικής περιόδου διαθέτουν τόσο ανεξάντλητα αποθέματα ταλέντου που με συνοπτικές διαδικασίες μένει εκτός προεπιλογής ένας παίκτης επιπέδου Ίσκο. Τίκι-τάκα και άγιος ο Θεός και ο Ντελ Μπόσκε στον πάγκο προσεύχεται να μην κάνουν οι παίκτες του λιγότερες από 1934 σωστές πάσες ανά αγώνα. Στους ομίλους μάλλον θα παρουσιαστούν κάπως μπλαζέ και νωχελικοί, αλλά θα είναι τεράστια έκπληξη αν δεν φτάσουν στα ημιτελικά. Για να είμαστε ειλικρινείς δεν έχει και πολύ πλάκα να τους υποστηρίζεις. Από το 2008 κατακτούν τα πάντα και δεν έχουν ηττηθεί σε επίσημο αγώνα μετά από εκείνο το απόγευμα στο Ντέρμπαν, όταν έχασαν με 1-0 από την Ελβετία στην πρεμιέρα του 8ου ομίλου (προφανώς κανείς δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά την περσινή ήττα στον τελικό του Συνομοσπονδιών). Επίσης, έχουν ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που δέχθηκαν γκολ σε νοκ άουτ αγώνα. Από την άλλη όμως, είναι η πιο πετυχημένη ευρωπαϊκή ομάδα όλων των εποχών, διαθέτει (από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις, αλλά έστω…) τον Τσάβι που είναι η ενσάρκωση του ποδοσφαίρου, τον Τσάμπι Αλόνσο που γνωρίζει όλα τα μυστικά του παιχνιδιού, τον Ινιέστα που σε μια άλλη ζωή ήταν χορευτής. Και αυτή θα είναι η τελευταία διοργάνωση που θα τους δούμε όλους μαζί μέσα στις γραμμές του γηπέδου.

Philipp-Lahm-Germany-National-Football-Team-2014

1. Γερμανία

Δίχως την παραμικρή υπερβολή διαθέτει τα πάντα: νιάτα, ταλέντο σε αφθονία, τεχνική, ταχύτητα, φυσική κατάσταση, τακτική παιδεία, εμπειρία και το Φίλιπ Λαμ, την πιο συμπαθή φάτσα Γερμανού ποδοσφαιριστή έβερ. Επί των ημερών του Λεβ, η Γερμανία αποτελεί την πιο ολοκληρωτική και μοντέρνα εκδοχή του επιθετικού ποδοσφαίρου. Είναι καταιγιστική. Στα προκριματικά σημείωσε 36 γκολ, τα περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στον κόσμο (για την ακρίβεια τόσα πέτυχε και η Νέα Καληδονία, μα τον Κριστιάν Καρεμπέ). Στο τελευταίο μουντιάλ σε τρόμαζε με το ρυθμό της, αλλά έπεσε πάνω στην Ισπανία. Στη Βραζιλία μάλλον θα είναι ακόμα πιο ρωμαλέα, παρά την απροσδόκητη απουσία του Ρόις. Έχει επίσης ενδιαφέρον η επιλογή του προπονητή να συμπεριλάβει δύο μόλις καθαρόαιμους επιθετικούς στην αποστολή («Ισπανίτιδα»; Ποιος ξέρει;). Χτυπητή αδυναμία: η ικανότητα της να αντιδρά σωστά όταν μπαίνει σε διαδικασία να αμφιβάλει για την ανωτερότητα της. Τους περισσότερους από αυτούς που θα παραταχθούν στα γήπεδα της διοργάνωσης τούς ξέρουμε ήδη. Έχουμε ανταλλάξει πολλά περισσότερα από τις τυπικές συστάσεις σε όλα τα σπουδαία βράδια κυρίως της Μπάγερν και της Ντόρντμουντ, αλλά και σε εκείνα της Τσέλσι (Σούρλε) ή της Άρσεναλ (Οζίλ, Ποντόλσκι). Εκτός από το τρόπαιο, η Γερμανία φλερτάρει με μία ακόμα σπουδαία διάκριση: ο Μιροσλαβ Κλόζε χρειάζεται μόλις δύο τέρματα για να γίνει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία όλων των διοργανώσεων. Μία απορία μένει να λυθεί: αν όχι τώρα, πότε;

Το πρώτο μέρος: 32-22

Το δεύτερο μέρος: 21-11
_____________________________________________________

* Το κείμενο για τη Χιλή είναι γραμμένο από τον έτερο πιλότο jimmy glass (που ξέρει περισσότερη μπάλα από δέκα Βιντάλ μαζί)

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , , , ,

§ 5 Responses to Παγκόσμιο Κύπελλο: Power Rankings #3

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Παγκόσμιο Κύπελλο: Power Rankings #3 at Οι πτησεις του Μπεργκαμπ.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: