Η «ομορφιά» του ποδοσφαίρου

18 Ιουνίου 2014 § 4 Σχόλια

Χιλή-Ισπανία λοιπόν. Πριν ο Μπράβο φάει Σίλβα και ο Τσάβι τον Βιντάλ, ας θυμηθούμε εκείνη την  «αμφίρροπη» αναμέτρηση πριν τέσσερα χρόνια.

Η 25η Ιουνίου του 2010 έπεφτε Παρασκευή. Απίθανο να το θυμάσαι, αν δεν σου συνέβη κάτι πραγματικά αξιομνημόνευτο εκείνη την ημέρα. Στην Ελλάδα συζητούσαμε για το παγιδευμένο δέμα που είχε εκραγεί, σκοτώνοντας έναν άνθρωπο, την προηγούμενη μέρα στο υπουργικό γραφείο του Μιχάλη του Χρυσοχοΐδη που τότε αγωνιζόταν στην αγαπημένη του θέση, αυτή του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Συζητούσαμε, επίσης,  για το μαρκάρισμα του Παπασταθόπουλου πάνω στο Μέσι που ευτυχώς δεν είχε ανάλογη επιτυχία με εκείνο το Τσαλουχίδης-Μαραντόνα το 1994.

Υπάρχει μία και μόνη πιθανότητα να θυμάσαι ότι η 25η Ιουνίου ήταν Παρασκευή: αν είχες παρακολουθήσει το Χιλή-Ισπανία και έχασες δύο ώρες από τη ζωή σου νιώθοντας ντροπή. Όπως λέει όμως και ο σοφός λαός, put the text into the context. Ας τον ακούσουμε.

Η κατάσταση στον όγδοο όμιλο του Μουντιάλ της Ν. Αφρικής ήταν μπερδεμένη μετά τις δύο πρώτες αγωνιστικές. Η Χιλή ήταν πρώτη με έξι βαθμούς, Ισπανία και Ελβετία ισόβαθμες με τρεις και η Ονδούρα τελευταία χωρίς βαθμό. Την τελευταία αγωνιστική τα παιχνίδια ήταν Χιλή-Ισπανία και Ελβετία-Ονδούρα. Δηλαδή μύλος. Δηλαδή έπρεπε να βγουν κομπιουτεράκια, αν και το μόνο βέβαιο ήταν ότι η Ισπανία προκρινόταν σίγουρα με νίκη κόντρα στη Χιλή.

Τα κομπιουτεράκια βγήκαν στο Χιλή- Ισπανία.

Η Ισπανία προηγήθηκε με 2-0 στο 37′. Η Χιλή αν και προσπαθούσε να απειλήσει, έμοιαζε χαμένη, και τότε ήρθαν τα νέα από το άλλο γήπεδο. Η Ελβετία ήταν ακόμα στο 0-0. Μετά το 37ο λεπτό ό,τι συνέβη στον αγωνιστικό χώρο δεν θύμιζε ποδόσφαιρο, αλλά κακοπαιγμένη παράσταση. Οι δύο ομάδες αντάλλασσαν πασούλες, ο Μπιέλσα έπινε καφέ στον πάγκο και με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου αποφάσισαν να κάνουν ακόμα πιο δύσκολο το έργο της Ελβετίας. Ο Μίγαρ σκόραρε στο 47′ με σουτ που βρήκε σε κάτι πόδια και αφού προηγουμένως Πουγιόλ, Ράμος και Πικέ, σε μια επίδειξη αστικής αβρότητας, παραχώρησαν στο Χιλιανό περίπου τρεις ώρες για να φέρει την μπάλα στο καλό του πόδι, να σημαδέψει και να σουτάρει. Η Ελβετία χρειαζόταν πλέον νίκη με 2-0 προκειμένου να προκριθεί, λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων, στην ισοβαθμία με τη Χιλή.  Αλλά εδώ δεν μπορούσε να βάλει ένα, πώς θα έφτανε στα δύο; Και όντως δεν έφτασε. Το παιχνίδι έληξε 0-0. Ακόμα και αν σκόραρε όμως τα δύο γκολ, είναι βέβαιο ότι οι άλλοι θα το έκαναν 3-2.

Στα υπόλοιπα 43 λεπτά του αγώνα δεν έγινε απολύτως τίποτα. Και κάπως έτσι, το συγκεκριμένο παιχνίδι τοποθετήθηκε στην ίδια κατηγορία με την ντροπή της Χιχόν ή με εκείνο το Αργεντινή-Περού 6-0 για το Μουντιάλ 1978.

Σε μία από τις πολλές μεγάλες του στιγμές, ο Αλέκος Θεοφιλόπουλος, που μετέδιδε τον αγώνα, αισθάνθηκε την ανάγκη να απολογηθεί για αυτό το αίσχος και ζήτησε συγγνώμη από τους τηλεθεατές για την παρωδία που έβλεπαν. «Σας ζητώ συγγνώμη που μείνατε μέσα Παρασκευή βράδυ και δεν βγήκατε με τις οικογένειες σας. Επιλέξατε να παρακολουθήσετε τη γιορτή του ποδοσφαίρου, έναν σπουδαίο αγώνα, και βλέπετε αυτό».

Η συγγνώμη του Αλέκου ήταν καθησυχαστική. Ακόμα και για μένα, που η πιο ενδιαφέρουσα προοπτική εκείνης της βραδιάς συνοψιζόταν στο δίλημμα παραγγελία στον υδατόπυργο ή στη σκοπιά.

Απόψε ο Ότμαρ Χίτσφελντ θα κάθεται αναπαυτικά στο λόμπι του ξενοδοχείου παρακολουθώντας τον αγώνα και θα γελάει με την ψυχή του.

Advertisements

Tagged: , , ,

§ 4 Responses to Η «ομορφιά» του ποδοσφαίρου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Η «ομορφιά» του ποδοσφαίρου at Οι πτησεις του Μπεργκαμπ.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: